سبزترین

ای خوشا مشرق ِ پیشانی ِ آن سبزترین

در شب اشک ، غزلخوانی ِ آن سبزترین

با من از "روشنی ِ باغچه" صحبت می کرد

فرصت ِ چشم ِ بهارانی ِ آن سبزترین

تشنگی می چکد از برگ ِ درختان ِ کویر

دیر شد شبنم ِ مهمانی ِ آن سبزترین

کاشکی ترجمه می کرد برای دل ِ دشت

آسمان ، لهجۀ کاشانی ِ آن سبزترین

رمه ها زیر پَر ِ ابر به خواب ِ علفند

خوشدل از مژدۀ بارانی ِ آن سبزترین

 

   از : پیام  شمس الدینی

/ 0 نظر / 2 بازدید