صید پیکان خورده

صید ِ پیکان خورده را مانَد دلم

غنچۀ پژمرده را مانَد دلم

بس که آواز ِ غریبی می کشم

مصر ِ یوسف مُرده را ماند دلم

مُرد و دست آموز ِ بام ِ کس نشد

طایر آزرده را ماند دلم

هر نَفَس چون گُل به بادش می دهم

گنج ِ باد آورده را ماند دلم

گرم خویی های عشقش سرد کرد

شعلۀ افسرده را ماند دلم

می تپد لرزان معلم در برم

مست ِ افیون خورده را ماند دلم

   از : رجعت سرخ ستاره ، اثر : استاد محمد علی معلم ، انتشارات حوزه اندیشه و هنر اسلامی

/ 0 نظر / 9 بازدید