آینه

دل ، تماشایی ِ مهر است اگر بي كينه است - كه جهان ، آينه در آينه در آیينه است

چرا شیعه هیچ گاه به یاس فلسفی دچار نمی شود ؟
ساعت ۸:٠۸ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۸ آذر ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: دکتر علی شریعتی ، میعاد با ابراهیم ، امامت ، یاس فلسفی

شیعه در تاریخ هیچ وقت پیروز نشده ، هیچ وقت هم مایوس نشده و این فقط مال شیعه است . در تاریخ ، اقلیتها همیشه دو سرنوشت داشتند : یا پیروز شدند در تاریخ ( چند قیام کردند و بالاخره پیروز شدند) و یا اینکه چندین قیام کردند و در همه شکست خوردند و نابود شدند . شیعه است که در دوره ای هزار سال بیشتر ، همواره قیام می کند و همواره در ابعاد گوناگون ، مبارزۀ اجتماعی و فکری و سیاسی و نظامی مبارزه می کند و همه جا شکست می خورد و همه جا هم ایمان و امیدش را و بسیج بودنش را و منتظر و معتقد بودنش را [ از دست نمی دهد ] . "منتظر بودن" یعنی آمادگی داشتن را از دست نداده ، هیچ وقت به یاس فلسفی و یاس سیاسی و ... دچار نشده و هیچ وقت از رسالت خودش که ادامه راه پیغمبر اسلام در مسیر حقیقی اش است ، مایوس نشده ؛ چرا ؟ [ چون ]  او اعتقاد به اصل امامت را ، راه اساسی خودش را - با این اعتقاد - حفظ کرده و معلوم کرده و هدفش همیشه جلوی چشمش بوده - علی رغم همۀ دستگاههای تبلیغاتی که وابسته به خلافت بودند .

                

اصل انتظار به اینکه انقلاب اساسی و گسترندۀ عدالت در تاریخ ، دنبالۀ همین امامت است و این امامت منتهی به یک انقلاب جهانی می شود که در آن انقلاب جهانی ، پیروزی مال عدل و مال حق است ( یعنی اصل انتظار علی رغم همۀ شکستهایی که خورده و قدرتهای مسلطی که دشمنها داشتند ، او را همیشه امیدوار می داشته و او را معتقد به پیروزی حق و حقیقت و خودش می کرده ) ، باعث این می شده که بدون اینکه هیچ امیدی ظاهرا به پیروزی قطعی بر عوامل ظلم و جور که در تاریخ نیرومند بودند داشته باشد ، همواره معتقد و منتظر ، یعنی آماده بماند .

...

امام حسین می خواهد نشان دهد که در عین حال که کعبه محور همۀ ادیان بحق و یادبود آغاز و انجام این نهضت بزرگ و سنگ زیرین بنای اسلام است ، گرچه مجموعۀ این اعمال ، یادآور مجموعۀ اعمال ابراهیم و هاجر و اسماعیل است ، اما مجموعۀ این اعمال و این وظیفه و رسالت ، اگر در جامعه ای انجام شود که جهت نداشته باشد و به وسیلۀ کسانی انجام شود که رمز و مقصود و معنای حقیقی این اعمال را درک نمی کنند ، فاقد ارزش است ، و برای همین هم هست که تا چنین شرایطی است من به این اعمال ادامه نمی دهم ، که وظیفۀ فوری تر و حیاتی تر دارم ؛ وظیفه ای که حتی برای انجام اعمال حج ، سه روز به تاخیر نمی توانم انداخت . چرا ؟

این اعتقاد شیعه چقدر پر معنی است - نه تنها در اسلام ، [ بلکه ] در علم ، در علم جامعه شناسی ، علم اجتماع ! - که در جامعه ای اگر امامت ، درست نباشد ، همۀ اعمال ، نادرست است . "امامت" ملاک قبول همۀ عبادات است . چقدر علمی است این حرف ! چرا ؟ برای اینکه اگر جامعه ، رهبری درست نداشته باشد ، اگر جامعه به راه خودش نرود و دور هم نشسته باشد ، همۀ اعمالش بی ثمر است . نه تنها بی ثمر است ، بلکه به زیان ِ خود ِ عبادت و انسان و دین است .

 

   از : دکتر علی شریعتی ، مجموعه آثار ، جلد 29 : میعاد با ابراهیم ، صفحات : ( بخش اول : 339 و 340 - بخش دوم : 89 و 90).