١- إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ الْجـَنَّةَ عَلَی کُلِّ فَحَّاشٍ بَذِیٍّ قَلِیلِ الْحَیاءِ لَا یُبَالِی مَا قَالَ وَلَا مَا قِیلَ لَهُ فَإِنَّکَ إِنْ فَتَّشْتَهُ لَمْ تَجِدْهُ إِلَّا لِغَیَّةٍ أَوْ شِرْ کِشَیْطَان .
- خـداوند بهشت را بر هر فحّاش بی آبرو و کم شرمی که باکی از آنچه گوید و آنچه به او گویند ندارد حرام کرده است ، زیرا اگر درباره او کنجکاوی و بازرسی کنی یا از زناست یا شیطان در نطفه او با پدرش شریک شده است ( بحار الانوار ، ج60 ، ص 207).
٢- الْجنَّةُ حرامٌ علی کُلِّ فاحِشٍ انْ یدخُلها.
- دخول در بهشت بر فحّاش حرام است (بحارالانوار ، ج76 ، ص110).
٣- إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْحَیِیَّ الْحَلِیم ... أَلَا وَإِنَّ اللَّهَ یُبْغِضُ الْفَاحِشَ الْبَذِیَّ .
- خـداوند بنده با حیای بردبار و ... را دوست دارد ، و فحش گوی بی شرم را دشمن دارد (بحارالانوار ج93 ص156 ).
