آینه

دل ، تماشایی ِ مهر است اگر بي كينه است - كه جهان ، آينه در آينه در آیينه است

رژیم ساده سلامتی
ساعت ۱٠:۳۱ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: رژیم چربی ، رژیم غذایی ساده ، دستور العمل غذایی

برای جلوگیری از چربی و کدورت خون و سلامتی همیشگی ، این رژیم ساده را رعایت کنید :

١- نوشیدن آب به میزان فراوان بخصوص برای اینکه خون هر چه بیشتر رقیق شود ( حداقل هشت لیوان در شبانه روز).

٢- عرق شوید .

٣- مصرف آبغوره بخصوص در سالاد.

۴- مصرف سبزیجات بخصوص شوید.

۵- مصرف مایعات قرمز مثل : آب گوجه فرنگی ، آب انار و آب زرشک .

۶- پرهیز از غذاهای چرب ، شور ، سرخ کردنی ، نوشابه ها و کولا ها ، سس مایونز و زرده تخم مرغ .

٧- پرهیز اکید از گوشت قرمز ( بویژه گوشت گاو ) و استفاده هر چه بیشتر از گوشت سفید بخصوص ماهیها و آبزیان .

٨- استفاده هر چه بیشتر از نان و غلات .

٩- پرهیز از چای .

١٠- خون دادن مرتب و بخصوص حجامت حداقل هر سه ماه یک بار .

و :

١١- ورزش : بخصوص کوهنوردی و شنا و هر روز ٢٠ دقیقه تا نیم ساعت نرمش تا حد عرق کردن بدن .

 


جاده صاف کن های گناه
ساعت ۱٠:٢٢ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: اصول کافی ، عوامل گناه ، پیامبر اکرم ، حدیث نبوی

قال رسول الله "ص" : اِنَّ اَوَّلَ ما عَصی الله عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ سِتٌّ:

حُبُّ الدُّنیا وَ حُبُّ الریاسة وَ‌ حُبُّ الطَّعام ِ وَ حُبُّ النَّوم ِ وَ‌ حُبُّ الرّاحَةِ  وَ حُبُّ النِّساء.

...

پیامبر اکرم "ص" فرمود : نخسین چیزهایی که موجب معصیت خداوند می شود شش تاست :

١- حب به دنیا .

٢- حب ریاست .

٣- شهوت ِ طعام .

۴- حب به خواب .

۵- علاقه به راحت طلبی .

و :

۶- زن بارگی .

   از : اصول کافی ، جلد سوم ، صفحۀ ٣٩٧.


دل چگونه می میرد ؟
ساعت ۱٠:۱٩ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: حدیث نبوی ، علل دل مردگی ، رسول اکرم ، علی بن ابی طالب

حضرت رسول اعظم "ص" فرمود :

ای علی ! پنج چیز دل را می سوزاند :

١- زیاد خوردن .

٢- زیاد خوابیدن.

٣- زیاد خندیدن.

۴- غصۀ فراوان .

۵- حرام خوردن ( که ایمان را هم دور می کند).


دعاهایی برای فرزند
ساعت ۱٠:۱٠ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: قرآن کریم ، آیات دعا ، دعاهایی برای فرزند

١-  ربِّ هَب لی مِن لَدُنکَ ذُریّةً طَیِبَةً ، اِنَّکَ سَمیعُ الدُّعاء.

٢- ربِّ هَب لی مِن لَدُنکَ وَلیّاً یَرِثُنی وَ اجعَلهُ رَبِّ رَضیّاً.

٣- رَبِّ اجعَلنی مُقیم َ الصَلاة وَ مِن ذُرّیَتی وَ تَقَبّل دُعاء.

۴- رَبَّنا هَب لَنا مِن اَزواجِنا وَ ذُرّیاتِنا قُرَّةَ اَعیُن وَ اجعَلنا لِلمُتَّقینَ اِماماً.


خنده
ساعت ۱٠:٠۱ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: دکتر سید حسن حسینی ، رباعی ، خنده ، گریه

در پردۀ سوز و ساز هم می خندیم

با داغ ِ درونگداز هم می خندیم

چون لالۀ نوشکفته ای در باران

از گریه پُریم و باز هم می خندیم

   از : زنده یاد دکتر سید حسن حسینی


تصمیم
ساعت ٩:٥۸ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: تقی دژاکام ، رباعی ، شهید صدیقه رودباری ، لحظه بودن

برای مجاهد شهید صدیقه رودباری

 

با جاری ِ این نسل ، تو هم آب شدی

بانگی بشنیدی تو که بیتاب شدی

در لحظۀ بودن و نبودن ، یک بار

تصمیم گرفتی ، گُهَر ِ ناب شدی

 

پنجشنبه ١٠ مرداد ماه ١٣۶۴

 

   از : تقی دژاکام


سنگواره ها
ساعت ٩:٥٤ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: تقی دژاکام ، شعر نو ، سنگواره ها

آفتاب

          دلش برای من می سوزد

باران

          برای من است که می بارد

و نسیم

          اگر برای آرامش من نمی وزید

حتما‌ً طوفان می شد

در هوایی که بذرها را

با باد برده اند

در فضایی که قلبها

تپش سنگها را هم از یاد برده اند

 ١٨ شهریور ١٣۶٨

 

   از : تقی دژاکام


ایستگاه آخری
ساعت ٩:٥٠ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: زهرا یعقوبی ، غزل

شبی خلاصه می کنم ، نگاه ِ سرد ِ جاده را

و سایه ای که می کشد ، مسافر ِ پیاده را

چه بی صدا رسیده ام ، به شهر سرد بغضها

چگونه می توان شکست ، سکوت بی اراده را ؟

تو آمدی و کوچه ها ، دوباره حرف می زنند

بیا بخوان برایشان ، ترانه های ساده را

دوباره باد می وزد ، به تک درخت ِ شعر من

خلاصه می کند غزل ، دو برگ ِ اوفتاده را

دم غروب می رسم به ایستگاه آخری

که شب سوار می کند ، مسافر ِ پیاده را

   از: زهرا یعقوبی


سبزترین
ساعت ٩:٤٤ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: پیام شمس الدینی ، غزل ، سبزترین

ای خوشا مشرق ِ پیشانی ِ آن سبزترین

در شب اشک ، غزلخوانی ِ آن سبزترین

با من از "روشنی ِ باغچه" صحبت می کرد

فرصت ِ چشم ِ بهارانی ِ آن سبزترین

تشنگی می چکد از برگ ِ درختان ِ کویر

دیر شد شبنم ِ مهمانی ِ آن سبزترین

کاشکی ترجمه می کرد برای دل ِ دشت

آسمان ، لهجۀ کاشانی ِ آن سبزترین

رمه ها زیر پَر ِ ابر به خواب ِ علفند

خوشدل از مژدۀ بارانی ِ آن سبزترین

 

   از : پیام  شمس الدینی


شیرین کاری
ساعت ۸:٥٤ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: ساعد باقری

سرخوشم ، این ناگهان مستی ز بوی جام ِ کیست ؟

شعله می ریزد زبانم ، بر زبانم نام ِ کیست ؟

کوچه های روشن دل ، در صدای او رهاست

می رود منزل به منزل ، این طنین ِ گام ِ کیست ؟

اینک آن خون ؛ خون ِ تلخ ِ سنگ بودنهای ِ‌ من

نذر ِ شیرینکاری ِ شمشیر ِ خون آشام ِ کیست ؟

آن جنون ِ لا اُبالی ،‌ وحشی ِ صحرای ِ وهم

در پناه ِ کیست امروز ای عزیزان ! رام ِ کیست ؟

از پی هم مهر و قهر و مهر و قهر و مهر و قهر

دانه ها پاشیده اینجا ، پیش ِ پایم دام ِ کیست ؟

شام ؛ هر شام این شرار ِ شعله شعله از کجاست ؟

صبح ؛ هر صبح این نسیم ِ نو به نو ، پیغام ِ کیست ؟

 

 

از : ساعد باقری


نیلوفرانه
ساعت ۸:٤٤ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: آلبوم نیلوفرانه یک ، نیلوفرانه

خدایا ! عاشقان را با غم عشق آشنا کن

ز غمهای دگر ، غیر از غم عشقت رها کن

تو خود گفتی که در قلب شکسته خانه داری

شکسته قلب من جانا ! به عهد خود وفا کن

خدایا ! بی پناهم ، ز تو جز تو نخواهم

اگر عشقت گناه است ، ببین غرق گناهم

دو دست دعا ، فرا برده ام - به سوی آسمانها

که تا پر کشم ، به باغ غمت - رها در کهکشانها

چو نیلوفر عاشقانه ، چنان می پیچم به پای تو

که سر تا پا عشق بود ، ز هر بندم در هوای تو

به دست یاری ، اگر که نگیری

تو دست ِ دلم را ، دگر که بگیرد ؟

به آه و زاری ، اگر نپذیری

شکسته دلم را ، دگر که پذیرد ؟

خدایا ! عاشقان را با غم عشق آشنا کن

ز غمهای دگر غیر از غم عشقت رها کن

تو خود گفتی که در قلب شکسته خانه داری

شکسته قلب من جانا ! به عهد خود وفا کن

خدایا ! بی پناهم ، ز تو جز تو نخواهم

اگر عشقت گناه است ، ببین غرق گناهم

دو دست دعا ، فرا برده ام - به سوی آسمانها

که تا پر کشم ، به باغ غمت - رها در کهکشانها

به سوی آسمانها

   از : آلبوم نیلوفرانه یک


نمک پرورده
ساعت ۸:۳٩ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: آلبوم نیلوفرانه یک

دل من کورۀ سوزان ِ عشق است

دل از سوگند پاکش جان عشق است

دلم این عاشق شوریدۀ مست

نمک پروردۀ دامان عشق است

*

دریغا چشم بینایی ندارم

دلی جز جان ِ رسوایی ندارم

اگر رد می کنی ، رد کن ولی من

بجز درگاه تو ، جایی ندارم

*

پریشان خاطران ، مست تو یارا

قسم بر غم که پا بست تو یارا

اگر شوریده حال و بیقرارم

نمک پروردۀ دست تو یارم

*

خداوندا ! دلی دارم عطش سوز

که نه درشب بود تابش ، نه در روز

ز بَعد ِ مُردنم ، ای آتش ِ عشق !

کنار گور من شمعی بیفروز !

*

شب از نیمه گذشت و دیده باز است

چرا امشب ، شبم دور و دراز است ؟

وضو کن با سرشک چشم من ، دل !

که امشب فرصت ِ راز و نیاز است

   از : آلبوم نیلوفرانه یک


بهشت یاد
ساعت ۸:۳٠ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: آلبوم نیلوفرانه یک ، بهشت یاد

ای نامت در دل و جان ، در همه جا به هر زبان جاری

عطر پاک ِ نَفَسَت ، سبز و رها ، از آسمان جاری

نور ِ یادت همه شب در دل ما چو کهکشان جاری

*

تو نسیم خوش نفسی ، من کویر ِ خار و خَسَم

گر به فریادم نرسی ، همچو مرغی در قَفَسَم

تو با منی امّا ، من از خودم دورم

چو قطره از دریا ، من از تو مهجورم

*

ای نامت در دل و جان ، در همه جا ، به هر زبان جاری

عطر پاک نفست ، سبز و رها ، از آسمان جاری

نور ِ یادت همه شب در دل ما چو کهکشان جاری

*

با یادت ای بهشت من ! آتش دوزخ کجاست ؟

عشق تو در سرشت من ، با دل و جان آشناست

چگونه فریادت نزنم ؟ چرا دم از یادت نزنم ؟

در اوج تنهایی

اگر زمین ویرانه شود ، جهان همه بیگانه شود

توی که با مایی

*   

ای نامت در دل و جان ، در همه جا ، به هر زبان جاری

عطر پاک نفست ، سبز و رها ، از آسمان جاری

نور یادت همه شب در دل ما ، چو کهکشان جاری

   از : آلبوم نیلوفرانه یک


کوی بی نشان
ساعت ۸:٢٢ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: آلبوم نیلوفرانه یک

ای غم ! ای همدم ! دست از سر دل بردار

ای شادی ! یک دم ، مرهم به دلم بگذار

دل جای شادی است ، از غم شده ام بیزار

ای غم بیرون رو ، این خانه به او بسپار

با این خانۀ تنگ ، با این پارۀ سنگ

با این دل چه کنم ، این آلودۀ رنگ

دلا ! بال مرا چرا شکستی ؟

پر نزدی ، به گِل نشستی

تو دریا بودی ، ز چه رو چون مردابی ؟

ای دریا ! تا کی ، ز نسیمی بیتابی ؟

دل به دریا بزن در شب طوفان

تا به کی سر زنم در بر ِ زندان ؟

تا کی تنهایی ؟ برخیز و پر بگشا

در آسمان رها ، تا کوی نا کجا

کوی بی نشان ، سوی عاشقان

ای غم ! ای همدم ! دست از سر دل بردار

ای شادی ! یک دم ، مرهم به دلم بگذار

دل جای شادی است ، از غم شده ام بیزار

ای غم بیرون رو ، این خانه به او بسپار

ای دل ! زین غمها ، تنها غم ِ او بستان

   از : آلبوم نیلوفرانه یک

 


حکایت دل
ساعت ۸:۱۸ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: آلبوم نیلوفرانه یک ، تصنیف

خدایا ! خدایا ! یگانه تویی

همه گریه ها را بهانه تویی

نگارا ! نگارا ! تو بادی ، بهاری

دل ساقه ام را تو نقش و نگاری

شدم چون گُلی ، ز ریشه جدا

به من برسان بهار ِ مرا

بهارا ! بهارا ! بهانه مگیر

ز خاکستر ِ ما زبانه مگیر

کویر دلم را ، تو باران نوری

تو رودی ، تو دریا ، تو شوق عبوری

جدا ز تو ام ، غبار هوا

به خود برسان ، دوباره مرا

جدا ماندم همچو نی تنها ، از نیستانها

حکایت دل به ناله کنم

غمی دارم همچو مولانا ، از جداییها

شکایت دل به ناله کنم

چو نی گر شکستم ، صدایم تو هستی

تو را می پرستم ، خدایم تو هستی

   از : آلبوم نیلوفرانه یک


چاره سازی
ساعت ۸:۱٥ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: آلبوم نیلوفرانه یک ، غزل

منم آن نیازمندی که به تو نیاز دارم

اگر از تو باز مانم ، به که چشم باز دارم ؟

تویی آفتاب و چشمم به جمال توست روشن

غم چون تو نازنینی ، به هزار ناز دارم

به جفا نمودن ِ تو ، ز وفا ت بر نگردم

به وفا نمودن ِ تو ، ز جفا ت باز دارم

گِلِه کردم از تو ، گفتی که بساز چاره خود

منم آن که در غمت ، دل ِ چاره ساز دارم

غم دل چه باز گویم که تو را ملال گیرد

کنم این حدیث کوته ، که غم ِ دراز دارم

 


هوای تو
ساعت ۸:٠٧ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: یارا یارا ، دکتر قیصر امین پور ، نیلوفرانه یک ، در هوای تو

برای حضرت موعود

یارا ! یارا ! گاهی دل ما را به چراغ نگاهی روشن کن

چشم تار دل را چو مسیحا به دمیدن ِ آهی روشن کن

بی تو برگی زردم ، به هوای تو می گردم

که مگر بیفتم در پایت

ای نوای عنایت ، به هوای تو می آیم

که دمی نفس کنم تازه در هوایت

به نسیم کویت ای گل ، به شمیم مویت ای گل

در سینه داغی دارم ، از لاله باغی دارم

با یادت ای گل هر شب ، در دل چراغی دارم

باغم بهارم باش ، موجم کنارم باش

" ای پادشه خوبان ! داد از غم تنهایی

دل بی تو به جان آمد ، وقت است که باز آیی

مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد

کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی"

به نسیم کویت ای گل ، به شمیم مویت ای گل

در سینه داغی دارم ، از لاله باغی دارم

بی تو برگی زردم ، به هوای تو می گردم

که مگر بیفتم در پایت

ای نوای عنایت ، به هوای تو می آیم

که دمی نفس کنم تازه در هوایت

تا فدا کنم جان و دل برایت

   از : دکتر قیصر امین پور - آلبوم "نیلوفرانه یک".


آینه انقلاب
ساعت ۱٢:٤۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: محمد علی معلم ، شعر انقلاب اسلامی ، هفته نامه کیهان هوایی ، بیداری

بهل این خفتن نوشینه بیا تا برویم

عشق باریده است دوشینه بیا تا برویم

از بخارا و هَری تا به یمن دوشینه

عشق باریده است بر دشت و دمن دوشینه

ساقی از بهر صبوحی ، سحرم جامی داد

باد صبح آمد و از بادیه پیغامی داد

گفت باریده است ، باریده است ؛ گُل باریده است

از در ِ قونیه تا قُرطبه مُل باریده است

گفت می بارد ، می بارد ، مِی می بارد

از بیابان حرم تا در ِ ری می بارد

گفت از سیحون تا نیل ، زمین تر گشته است

گل به بار آمده و عشق بر آور گشته است

بهل این خفتن نوشینه بیا تا برویم

عشق باریده است دوشینه بیا تا برویم

نوبت ماست هلا ! نوبتی ِ شب خسته است

دیده ها بگشای : خنگی دو ، در ایوان بسته است

دخمه را مانَد مُشکوی ، نه مُرداری خیز !

سَر چه می خاری ؟ گر عزم سفر داری خیز !

هله ای همسفران ! آیت ِ کوچ است آنک

یله بر دوش یلان ، رایت ِ کوچ است آنک

هین مپرسید چه قومند که ماییم آخر

خود نه ماییم ، که ماییم و شماییم آخر

بلکه اوییم که ماییم ، نه ماییم ؛ اوییم

ما نه ماییم ، که ما هر چه نماییم اوییم

از چه بحریم مپرسید که جوییم اینجا

تا بپوییم و بموییم و بجوییم اینجا

هان که وقت است اگر جانب ِ جویی گیرید

سیر این سلسله با سلسله مویی گیرید

جویبار آینۀ غربت زندانیهاست

جویبار آینۀ آینه گردانیهاست

جمله سر گشتۀ اوییم که او ، سَر ، گشته است

صورت اوست اگر آینه دیگر ، گشته است

درخود آن روز که دید ، اینهمه غوغا برخاست

ما نبودیم که این شور ِ تمنّا برخاست

دل ، تماشایی ِ مهر است اگر بی کینه است

که جهان ، آینه در آینه در آیینه است

مهر ، یک آینه ، یک آینه بدر است اینجا

صبح ِ عید ، آینه دار ِ شب قدر است اینجا

مصطفی آینه بود ، آینه واری گُل کرد

هفت شهر آینه را ، پر سمن و سُنبُل کرد

رتبۀ طوطی آیینه نگر ، موسی داشت

مصطفی آینه وش ، رتبۀ طاووسی داشت

مهر داوود نبی ، رونق ناهیدی بود

مصطفی آینۀ حیرت خورشیدی بود

حیرتش عین فنا بود و فنا آیینه است

رُتبتش "ثم دنی" بود و دنی ، آیینه است

ذوق دیدارش اگر چشم ِ تماشا نگذاشت

آفتابش به خسان ، جرئت ِ حاشا نگذاشت

نعرۀ آینه ، نیرنگ نقوش است اینجا

یک جهان چشم ِ به هم نامده ، گوش است اینجا

هر چه جز آینه در گوش دلم افسانه است

مُرده ریگ ِ پدرم ، عُتبۀ  مانی خانه است

یوسف آینه بینی است عمویم در بند

دید در آینه و آینه بر من افکند

در رخ آینهدیدم به نشیب است این شب

بی گمان حاملۀ صبح قریب است این شب

بادها پیک شرارند ، به پا می خیزند

ابرها صاعقه بارند ، ز جا می خیزند

هله زین باد و بلا بوی جنون می آید

نوح ِ این واقعه ، بر لُجۀ خون می آید

چشمهای نگران ، چشمۀ خون خواهد شد

غرق خون ، صحن و سرا ، سقف و ستون خواهد شد

سیل سرب آید و خون ، تخته سواران در وی

سایه و برگ و شب و جنبش ِ ماران در وی

اسبها صد رمه پی کرده ، شناور بر خون

گرگها یخ زده بر لاشه ، کبوتر بر خون

بادها نعره زنان ، پویه کُنان در کَردَر

مادران موی کَنان ، مویه کُنان در کَردَر

رقص کوه است که بر پشته فرو می غلتد

بر سر ریگ روان ، کُشته فرو می غلتد

می دوانند یلان ، مَرکبشان پی کرده است

دشتها را تنشان ، بی سرشان طی کرده است

زیر باران ، یله در سلسله ، مردان بی سر

طبلها خامُش و در ولوله مردان بی سر

یل ِ تکبیر سلاحیم در آن میدان ، ما

ناگهان دست و گریبان شده با شیطان ، ما

خوان ِ هشتم که شنیدید به راه افتاده است

تهمتن کیست که کاووس به چاه افتاده است

کیست کاووس ؟ تو در سیطرۀ دیو اینجا

وارث پور ِ قباد و پسر ِ گیو اینجا

مژده امروز شما را که تهمتن زاده است

حبل ِ اللّهی ِ توحید به چاه افتاده است

زلف ِ آشوبی ِ رب ، در شب ِ هو ، پیچیده است

در جهان "واعتصموا - واعتصموا" پیچیده است

ای شَوانان که شمایید بر آن فَرغَرها !

رمه ها تشنۀ شورند در این کَردَرها

ای شَوانان ِ صحاری ! که صحاریتان خوش

آبتان ، آتشتان ، باد ِ بهاریتان خوش

مَرجِتان ، مرتعتان سبز و مراعی خرّم

راعیان از رمه باز ، از رمه راعی خرّم

رمه ها تشنۀ شورند اگر با ایلید -

کرّ و نایی بدمانید که اسرافیلید

عمر آن پیر شبان باد که شوری دارد

از گِل ِ غیبتیان ، جام ِ حضوری دارد

عمر آن پیر شبان باد که دیدارش هست

دَم ِ بیدارگر و دیدۀ بیدارش هست

عمر آن پیر شبان باد که حق می خواند

از بَد ِ نامده ، نادیده ورق می خواند

هله ! هی های وی است اینکه فرا می پیچد

می زند صاعقه بر صخره و وا می پیچد

که : برانید و مَمانید ؛ گذرگه تنگ است

ره گُم است ای رمه ! خصم ِ رمه گرگ آهنگ است

که برانید و مَمانید گذرگه تاری است

گر به رَه نور ِ نجاتی است ، همین بیداری است

ای بسا خلق کزین دمدمه ها درماندند

عبرت است ای همه ! زینسان رمه ها درماندند

ره نه این است ؛ ره آغشتۀ ما افتاده است

از ازل تا به ابد ، کُشتۀ ما افتاده است

*

بهل این خفتن نوشینه ، بیا تا برویم

عشق باریده است دوشینه بیا تا برویم

دخمه را مانَد مُشکوی ، نه مُرداری ، خیز!

سَر چه می خاری ؟ گر عزم ِ سفر داری خیز !

یله شو تا بِشِتابیم که جانم فرسود

فالی از خواجۀ شیراز گرفتم ، فرمود :

" پیشتر زانکه شود کاسۀ سر خاک انداز

خیز و در کاسۀ زر ، آب ِ طربناک انداز "

 

از : استاد محمد علی معلم ، هفته نامۀ کیهان هوایی ، شمارۀ ٨١۵.

 

 


فتنه های غرب
ساعت ۱٢:٤٤ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: محمد اقبال لاهوری ، غزل ، فتنه ، فرنگ

لالۀ این چمن آلوده رنگ است هنوز

سپر از دست مینداز که جنگ است هنوز

فتنه ای را که دو صد فتنه به آغوشش بود

دختری هست که در مهد فرنگ است هنوز

ای که آسوده نشینی لب ساحل ! برخیز !

که تو را کار به گرداب و نهنگ است هنوز

از سر تیشه گذشتن ز خردمندی نیست

ای بسا لعل که اندر دل سنگ است هنوز

باش تا پرده گشایم ز مقام دگران

چه دهم شرح نواها که به چنگ است هنوز

نقش پرداز ِ جهان ، چون به جنونم نگریست

گفت : ویرانه به سودای تو تنگ است هنوز

   از : علامه محمد اقبال لاهوری


وابستگی !
ساعت ۱٢:۳۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: محمد اقبال لاهوری ، غزل ، وابستگی ، استقلال

مثل آیینه مشو ، محو جمال دگران

از دل و دیده فرو شوی ، خیال دگران

آتش از نالۀ مرغان حرم گیر و بسوز

آشیانی که نهادی به نهال دگران

در جهان بال و پر ِ خویش گشودن آموز

که پریدن نتوان با پر و بال دگران

مرد ِ آزادم و آنگونه غیورم که مرا

می توان کُشت به یک جام زلال دگران

ای که نزدیکتر از جانی و پنهان ز نِگَه !

هجر تو خوشترم آید ز وصال دگران

 

 

   از : علامه محمد اقبال لاهوری


زخم نمک پرورده
ساعت ۱٢:٠٧ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: نرگس گنجی ، غزل ، استاد محمد تقی شریعتی ، دریا دل کویر

ای دریغ از دست ما شد دست و دستاورد او

شد پی یوسف روان ، یعقوب ِ تنها گرد او

این کویری ، داغ ما را تازه می خواهد که ما

داغ چندین ساله داریم از نمک پرورد او

بعد از این داغ فراقش را به دل دارد کویر

پیش از این گر داشت آتشگیره ز آه سرد او

شمه ای بر گوی از تاریخ این سلمان تبار

ای کویر! ای اطلس جغرافیای درد او !

پشت در پشتش سر ِ سبز و زبان سرخ بود

"صبغة الله" دید هر کس ، دید روی زرد او

مجمل روشنگری را کرد تفسیری نوین

تا صفات روشنایی جمع شد در فرد او

شوق استقبالشان آغوش صحرا می کند

گر به دریاها بیفشانند ، مشت گرد او

دست حق با ما و دستاورد او دلدادگی است

خود که گفت " از دست ما شد ، دست و دستاورد او" ؟

   از : نرگس گنجی ، به یاد دریادل ِ کویر استاد محمد تقی شریعتی


همسفر
ساعت ۱۱:٢٦ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: نرگس گنجی ، غزل ، دکتر علی شریعتی ، دو چهره انقلاب

هجوم تیر بلا را بیا سپر باشیم

بیا به کعبه دیدار رهسپر باشیم

گرفتم اینکه به ما راه در حرم ندهند

به کوی دوست بیایید در به در باشیم

دگر ز دست قدم کار بر نمی آید

مگر که دست به دامان ِ پای ِ سر باشیم

نه لاله است نه سوسن ، نه خون دهد نه پیام *

دریغ اگر که چنان خار ، بی هنر باشیم

قسم به صبح که درهای نور باز شود

اگر که قدر شناس ِ دَم ِ سحر باشیم

چقدر بار تکلف ، توان ما را کاست !

چه می شود که صمیمانه همسفر باشیم ؟!

   از : نرگس گنجی

 

* هر انقلابی دو چهره دارد : خون و پیام ... آنها که رفتند کاری حسینی کردند و آنها که ماندند باید کاری زینبی کنند وگرنه یزیدیند .(معلم شهید دکتر علی شریعتی)


یاد آور
ساعت ۱۱:٢۳ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: نرگس گنجی ، رباعی ، دکتر علی شریعتی ، یاد آور

یاد آور رفته ! یادگارت بر جاست

با توشه عشق ، کولبارت با ماست

مردان سفر بعد تو ، ره گم نکنند

پیوسته غبار تکسوارت پیداست

 

 

   از : نرگس گنجی - برای دکتر علی شریعتی


پل
ساعت ۱۱:٠۸ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: علیرضا قزوه ، غزل ، امام علی بی ابی طالب ، 13 رجب

ناگهان یک صبح زیبا ، آسمان گُل کرده بود

خاک تا هفت آسمان ، بغض تغزل کرده بود

سیزده روز آسمان در خاک ، مست افتاده بود

اربعینی این شراب کهنه ، قُلقُل کرده بود

هر فرشته تا بیایی ای تماشایی ترین

بالهای خویش را دست توسل کرده بود

حتم دارم در شب میلادت ای غوغا ترین

حضرت حق نیز در کارش تأمل کرده بود !

تا عبور آخرین انسان به دامان بهشت

ذوالفقارش را به سمت آسمان ، پُل کرده بود

 

 

   از : علیرضا قزوه

 


نعره عشق
ساعت ۱۱:٠٤ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: محمد اقبال لاهوری ، غزل ، خونین جگر ، نعره عشق

نعره زد عشق که خونین جگری پیدا شد

حُسن لرزید که صاحبنظری پیدا شد

فطرت آشفت که از خاک ِ جهان ِ مجبور

خودگری ، خود شکنی ، خود نگری پیدا شد

خبری رفت ز گردون به شبستان ازل

حذر ای پردگیان ! پرده دری پیدا شد

آرزو بی خبر از خویش ، به آغوش حیات

چشم وا کرد و جهان ِ دگری پیدا شد

زندگی گفت که در خاک تپیدم همه عمر

تا از گنبد دیرینه ، دری پیدا شد

 

   از : علامه محمد اقبال لاهوری


غارت
ساعت ۱۱:٠٢ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: سید حسن مدرس ، خان ها ، غارت

خانهای ما همه غارت کردند ... این مسئله محل خلاف نیست که بعضی تصدیق کنند و بعضی تصدیق نکنند .

 

 

   از : شهید آیت الله سید حسن مدرس


شباهنگام
ساعت ۱٠:٥۸ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: نیما یوشیج ، علی اسفندیاری ، شعر نو ، تلاجن

تو را من چشم در راهم ، شباهنگام

که می گیرند در شاخ "تلاجن" ، سایه ها رنگ سیاهی

وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم

تو را من چشم در راهم

شباهنگام ، در آندم که بر جا دره ها چون مرده ماران خفتگانند ؛

در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام

گَرَم یاد آوری یا نه ،

من از یادت نمی کاهم ؛

تو را من چشم در راهم

 

زمستان ١٣٣۶

 

 

   از : نیما یوشیج ( علی اسفندیاری)


جنون
ساعت ۱٠:٥۱ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱ بهمن ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: احمد معلم ، غزل ، جنون ، غریب

جنون گل می کند دیگر به جای شوق در دلها

الا یا ایها الساقی ادر کأساً‌ و ناولها

نمی گیرد در این خامان ، شرار شکوه ام امشب

مرا صبر و قراری کو ، که بنشینم به محفلها ؟

جوانمردا ! غریوی کش ! به صبر آهندلی تا کی ؟

چو خون عاشقان بینی ، حنای دست قاتلها

اگر دریا دلی امشب ، سر بحر خطر دارد

بگو همره شود با من ، که دلگیرم ز ساحلها

نه مردانند این غافل ز شور عشق عیاران

به زخم عاشقی نازم که می خندند به عاقلها

ادبگاه محبت را ز مستی رونقی باید

چو لیلی نیست جز مجنون ، چه می جویی به محملها

خدا را فتنه می بارد ، ز سقف آسمان ساقی !

تو می در ساغر افزون کن ، کنم تا حل مشکلها

"معارف" گفته ای با ما ، به عیاری و در غربت

"غریب" از آشنا پرسد ، نشانیهای منزلها

   از : احمد معلم